.jpg)
نوجوان شهید علیرضا کریمی:
آنروز به مسجد نرسیده بود. برای نماز به خانه آمد و رفت توی اتاقش. داشتم یواشکی نماز خواندنش را نگاه می کردم حالت عجیبی داشت. انگار خدا در مقابلش ایستاده بود. طوری حمد و سوره می خواند مثل اینکه خدا را می بیند ذکر ها را دقیق و شمرده ادا می کرد.
بعدها در مورد نحوه نماز خواندنش ازش پرسیدم؛ گفت: اشکال کار ما اینه که برای همه وقت میذاریم جز برای خدا.
نمازمون رو سریع می خونیم و فکر می کنیم زرنگی کردیم، اما یادمون میره اونی که به وقت ها برکت میده ...
فقط خود خداست...